"Navigeren door het HRTech-landschap."
SLUIT MENU

Waarom AI HR dwingt om strategischer naar mensen te kijken

Op de derde dag van de Webinar Week van HRMorgen & HR Tech Arena (donderdag 25 juni) modereerde Roeland van Laer de drie webinars van die dag. Hij blikt terug en deelt zijn bevindingen over hoe AI niet alleen technologisch uitdaagt, maar ook op menselijk vlak.

De HRMorgen webinarweek van vorige week liet voor mij één duidelijke rode draad zien. AI verandert HR niet alleen omdat er nieuwe technologie beschikbaar komt, maar vooral omdat organisaties opnieuw moeten nadenken over mensen, werk, skills en verantwoordelijkheden.

Mijn belangrijkste observatie na deze webinarweek is dan ook dat AI HR niet alleen technologisch uitdaagt, maar vooral strategisch en menselijk. Technologie kan veel versnellen, maar de echte opgave ligt in de manier waarop organisaties richting geven aan werk, talent en besluitvorming.

Veel organisaties behandelen AI nog als een technologisch vraagstuk. Ze richten zich op tools, data, processen en leveranciers. Dat zijn belangrijke onderwerpen, maar ze raken niet de kern. De kern is wat AI betekent voor mensen: voor hun werk, ontwikkeling, zekerheid, vakmanschap en rol in de organisatie.

AI begint bij mensen

Daar begint de strategische opdracht voor HR. AI-adoptie is geen gewone implementatie. Het raakt aan vertrouwen, gedrag, vaardigheden, cultuur en leiderschap. Het vraagt van medewerkers dat zij durven experimenteren, van leidinggevenden dat zij anders leren sturen en van HR dat het niet alleen ondersteunt, maar richting geeft.

Die richting begint met helderheid. Niet door te beloven dat alles hetzelfde blijft, maar door eerlijk te laten zien welke veranderingen eraan komen en hoe medewerkers zich daarin kunnen ontwikkelen. AI is daarom geen project van IT alleen. IT is nodig voor techniek, veiligheid, data en architectuur. Maar HR moet de menselijke kant organiseren: rollen, skills, onzekerheid en ontwikkeling van medewerkers.

SPP wordt urgenter dan ooit

Juist door AI wordt strategische personeelsplanning belangrijker. Organisaties kunnen zich niet langer beperken tot de vraag hoeveel mensen ze volgend jaar nodig hebben. De echte opgave is om te bepalen welk werk straks gedaan moet worden, welke rollen daarbij horen, welke skills nodig zijn en hoe technologie dat werk ondersteunt.

Arbeidsmarktkrapte, digitalisering, AI en nieuwe organisatiemodellen maken vooruitkijken noodzakelijk. Niet als jaarlijkse spreadsheet, maar als continu gesprek over strategie, HRM, leiderschap en medewerkers. SPP helpt om scherper te kijken naar de toekomst van werk. Sommige functies veranderen ingrijpend. Taken worden geautomatiseerd, nieuwe rollen ontstaan en medewerkers moeten zich ontwikkelen naar werk dat morgen nodig is.

Digitalisering kan SPP krachtiger maken. Inzicht krijgen maakt risico’s zichtbaar. Scenario’s maken keuzes concreter. Dashboards geven inzicht in formatie, bezetting, uitstroom, ontwikkeling, potentieel en skills gaps. Maar de waarde zit niet in het dashboard zelf. De waarde ontstaat wanneer HR en leiders samen betekenis geven aan die inzichten.

Van minder administratie naar meer impact

Een belangrijke belofte van AI en digitalisering is dat HR minder tijd kwijt is aan routinematig werk. Standaardvragen, mutaties, signaleringen, rapportages, workflows en controles kunnen slimmer en sneller worden uitgevoerd.

Dat klinkt operationeel, maar de strategische betekenis is groot. Minder administratieve druk betekent meer ruimte voor strategische personeelsplanning, leiderschapsontwikkeling, cultuur, interne mobiliteit, leren en ontwikkelen en betere gesprekken over talent en toekomst.

AI maakt HR dus niet minder belangrijk. Integendeel. AI maakt HR belangrijker, mits HR de vrijgekomen ruimte gebruikt om strategischer te worden.

Skills worden de nieuwe taal van werk

Wie serieus werk maakt van AI en SPP, komt vanzelf uit bij skills. Functies zijn vaak te grof om de toekomst van werk goed te begrijpen. Taken veranderen sneller dan functietitels. Medewerkers kunnen vaak meer dan ze in hun huidige functie laten zien. En kandidaten passen soms beter dan hun cv doet vermoeden.

Een skillsgerichte benadering maakt het mogelijk om anders naar talent te kijken. Niet alleen naar diploma’s, functienamen of werkervaring, maar naar wat mensen daadwerkelijk kunnen en willen leren. Dat is belangrijk voor recruitment, maar zeker ook voor interne mobiliteit. In een krappe arbeidsmarkt moeten organisaties beter gaan onderzoeken welk talent zij al in huis hebben.

AI kan helpen door skills inzichtelijk te maken, matches te verbeteren en ontwikkelbehoeften sneller te signaleren. Maar technologie moet ondersteunen, niet overnemen. De menselijke interpretatie blijft nodig. Niet alles wat meetbaar is, is betekenisvol. En niet alles wat waardevol is, laat zich makkelijk meten.

Het algoritme mag niet het laatste woord krijgen

Dat geldt ook voor recruitment en talentbeslissingen. Algoritmes kunnen helpen bij sourcing, matching, screening en communicatie. Maar als organisaties niet opletten, automatiseren ze niet alleen efficiëntie. Ze automatiseren ook bestaande aannames, vooroordelen en inefficiënte processen.

Een algoritme is nooit neutraler dan de data, keuzes en criteria waarop het is gebouwd. Als de vacature-intake onvoldoende scherp is, wordt de matching dat ook. Als selectiecriteria te smal zijn, sluit technologie mensen sneller uit. Als verantwoordelijkheden onduidelijk zijn, ontstaat schijnzekerheid.

Daarom verandert de rol van recruiters, HR-professionals en managers. Hun waarde zit minder in het uitvoeren van processtappen en meer in het stellen van betere vragen. Zijn de criteria eerlijk en relevant? Welke kandidaten blijven buiten beeld? Hoe kunnen we beslissingen uitleggen? En waar is menselijke controle geborgd?

Met strengere AI-regelgeving worden deze vragen urgenter. Organisaties moeten kunnen uitleggen hoe beslissingen tot stand komen, welke rol technologie speelt en waar menselijke verantwoordelijkheid ligt. De discussie verschuift van wat AI kan naar hoe organisaties verantwoordelijkheid organiseren.

De nieuwe opdracht voor HR

Daar ligt de nieuwe opdracht voor HR. AI maakt HR niet technologischer, maar strategischer. Tenminste, als HR de handschoen oppakt.

De komende jaren hebben organisaties HR-professionals nodig die verder kijken dan processen en systemen. Professionals die begrijpen hoe werk verandert, data vertaalt naar keuzes, SPP zien als richtinggevend gesprek en medewerkers helpen leren, experimenteren en bewegen. Samen met IT moeten zij zorgen voor verantwoorde adoptie, met één belangrijk uitgangspunt: technologie mag adviseren, maar mensen blijven verantwoordelijk.

AI kan administratieve druk verlagen. AI kan patronen zichtbaar maken. AI kan helpen bij matching, planning en ontwikkeling. Maar AI kan geen vertrouwen organiseren, geen cultuur bouwen en niet bepalen welke organisatie je wilt zijn. Dat moeten mensen doen.

Dat is voor mij de belangrijkste les van de webinarweek van vorige week. AI in HR gaat niet over sneller doen wat we al deden. Het gaat over beter nadenken over werk, talent, leiderschap en toekomstbestendigheid. Daarom begint strategische HR niet bij de tool, maar bij de keuze welke organisatie je morgen wilt zijn en welke mensen je vandaag nodig hebt om daar te komen.

Roeland van Laer kijkt al meer dan dertig jaar naar de wereld van werk. Als HR-strateeg en partner bij Labor Redimo adviseert hij directies en HR-leiders over de toekomst van werk, en schrijft hij over hoe organisaties talent, technologie en mensen beter op elkaar kunnen afstemmen. In zijn boeken stelt hij traditionele denkkaders ter discussie en zoekt hij naar werkbare antwoorden op de vraag hoe werk gezonder, slimmer en menselijker kan worden georganiseerd. In een tijd waarin technologie, arbeidsmarkt en generatiewensen sneller veranderen dan organisaties bij kunnen houden. Eerder verschenen van zijn hand Het einde van HRM en De talentenjungle.